سفارش تبلیغ
خرید بلیط هواپیما، خرید و رزرو اینترنتی ، چارتر، سامتیک
 
جوک و خنده
دوشنبه 90 شهریور 28 :: 12:54 صبح ::  نویسنده : محمد

به لینک زیر بروید و با ماوس تصویر را با ابزار و دکمه های پائین صفحه بزرگتر و کوچکتر کنید، به چپ و راست و بالا و پائین حرکت کنید و شگفتی غیر قابل تصور را مشاهده کنید ... و شاید به

این نتیجه برسید که اگر خودتان در این محل (جزیره سان تورینی) بودید هیچ وقت نمی توانستید همه چیز را با وضوح تمام و 360 درجه ببینید.

www.fullscreen360.com/greece-oia.html




موضوع مطلب :
دوشنبه 90 شهریور 28 :: 12:19 صبح ::  نویسنده : محمد

در یکی از محله‌های مرکزی شهر پاریس، دیواری وسیع وجود دارد که سرامیک‌هایی لاجوردی تنش را پوشانده‌اند و روی آن با 300 زبان زنده دنیا بیش از هزار بار به رنگی سپید نوشته شده

است: "دوستت دارم". سهم ما ایرانی‌ها هم، دو تا از آن دوستت دارم‌هاست که یکی از آنها بالای دیوار قرار گرفته است و دیگری تقریبا در مرکزش.

دوستت دارم‌های ایرانی جای خوبی قرار گرفته‌اند و چشم هر گردشگری دست‌کم یک بار آنها را می‌بیند، شاید به این دلیل که خط ایرانی زیباست، شاید هم به این خاطر که ما ایرانی‌ها به

عاشقی معروفیم. ما عشق را نسل به نسل در روح یادگاری‌های‌مان دمیده‌ایم. شاید اگر عشق نبود، هنرهایمان هیچوقت ماندگار نمی‌شد.

 

 




موضوع مطلب :
یکشنبه 90 شهریور 27 :: 11:51 عصر ::  نویسنده : محمد

آری، از آنجا که عده ای بخاطر هیچ و پوچ دائم در حال آه و ناله هستند؛ این آموزه ای زیبا برای زندگیست.

کیان هونگ یان هر دو پایش را در سانحه ای از دست داده است. خانواده چینی اش بسیار فقیرند و توانایی خرید پروتز را برایش ندارد. لذا او از توپ بسکتبال برای جابجا شدن استفاده می

کند. کیان برای پیمودن راه از دو دستگیره چوبی کمک می گیرد و هرگز گله و شکایت نمی کند. او تابحال از 6 توپ بسکتبال استفاده کرده است. او به مدرسه می رود؛ همیشه با روحیه و با

لبخندی به پهنای صورتش ...

 

 




موضوع مطلب :
یکشنبه 90 شهریور 27 :: 11:47 عصر ::  نویسنده : محمد

یک زن و شوهر جسد فاسد یک هیولای دریایی را در امتداد سواحل انگلستان پیدا کردند. مارگارت و نیک فیلیپنس هنگامی که برای ورزش به ساحل رفته بودند با یک موجود باور نکردنی روبرو

شدند.

آقای فیلیپنس 59 ساله می گوید: "هنگامی که ما آن را پیدا کردیم حیرت زده شدیم و با خود گفتیم که این چه موجودیست؟". در حال حاضر کارشناسان در حال بررسی تصاویر این موجود می

باشند که گمان می رود نوعی نهنگ باشد. سخنگوی موزه تاریخ طبیعی گفت: ما با یکی از کارشناسان پستاندران موزه صحبت کریم و آنها تاکید کردند که این حیوان احتمالا نهنگ خلبان با باله

های بلند است و ظاهرا به ساحل نشستن آن مسئله عجیبی نیست. راب متخصص زندگی جانوران دریایی در باغ وحش لندن گفت:" این جسد می تواند متعلق به یک نهنگ قاتل و یا نهنگ

خلبان کوچک باشد. کارشناس نهنگ ها مارک سیموندس نیز گفته است: "این موجود خیلی وقت پیش در گذشته است و احتمالا جزر و مد بدنش را به ساحل آورده است.




موضوع مطلب :
یکشنبه 90 شهریور 27 :: 3:54 عصر ::  نویسنده : محمد

 

شخصی از بهلول پرسید:
می توانی بگویی زندگی آدمیان مانند چیست ؟
بهلول جواب داد: زندگی مردم مانند نردبان دو طرفه است که از یک طرفش سن آنها بالا می رود و از طرف دیگر زندگی آنها پائین می آید .

باشد که زندگی و آداب بزرگان راه زندگی ما بنده گان حقیر گردد.

 

 

شخص تنبلی نزد بهلول آمده و پرسید :

می خواهم از کوهی بلند بالا روم می توانی نزدیکترین را ه را به من نشان دهی؟

بهلول جواب داد: نزدیکترین و آسانترین راه : نرفتن بالای کوه است .

 

 

روزی بهلول به حمام رفت، ولی خدمتکاران حمام به او بی اعتنایی نمودند و آن طور که دلخواه بهلول بود او را کیسه ننمودند.

با این حال بهلول وقت خروج از حمام ده دیناری که به همراه داشت یک جا به استاد حمام داد.

کارگران حمامی چون این بذل و بخشش را بدیدند، همگی پشیمان شدند که چرا نسبت به او بی اعتنایی نمودند.

بهلول باز هفته دیگر به حمام رفت. ولی این دفعه تمام کارگران با احترام کامل او را شستشو نموده و بسیار مواظبت نمودند. ولی با اینهمه سعی و کوشش کارگران، بهلول به هنگام خروج فقط

یک دینار به آنها داد.

حمامی متغیر گردیده پرسیدند:« سبب بخشش بی جهت هفته قبل و رفتار امروزت چیست؟»

بهلول گفت:«مزد امروز حمام را هفته قبل که حمام آمده بودم پرداختم و مزد آن روز حمام را امروز می پردازم تا شما ادب شده و رعایت مشتری های خود را بکنید.»

 

 

مرد جوانی در حالی که نفس نفس می زد گفت : بهلول دیوانه را ندیدی ؟!

خادم مسجد پرسید : تو کیستی ؟

- من از شاگردان شیخ بزرگ "جنید بغدادی" هستم . اما استادم مرا بدنبال بهلول فرستاده و اینک در انتظار او به سر می برد.

- چند روزی است که بهلول به مسجد نیامده است ُ به گمانم از شهر خارج شده و در بیابانهای اطراف شهر می گردد .


مرد جوان از خادم تشکر کرد و با سرعت به راه افتاد . جلو دروازه ی شهر بغداد به شیخ جنید و دیگر شاگردانش رسید . چند کلمه ای با شیخ حرف زد و سپس همه از شهر خارج شدند .

خورشید به شدت می تابید و اشعه ی طلایی اش را بر سرتاسر بیابان می پاشید.

تا چشم کار می کرد بیابان بود . شیخ پیشاپیش شاگردانش جلو می رفت و بی توجه به گرمای سوزان و تشنگی راه می پیمود . ناگهان از دور چشمانش به چند تپه ی کوچک افتاد . یک

سیاهی از دور بر فراز تپه دیده می شد.جلوتر رفتند و مردی را دیدند که بر فراز تپه نشسته بود و به دور دست نگاه می کرد.

شاگرد جوان شیخ گفت : به گمانم بهلول باشد . اما عجیب است که در این وقت روز در این بیابان زیر تابش سوزان خورشید نشسته است .!

یکی از شاگردان گفت :شنیده ام دیوانگان در برابر سرما و گرما تحمل زیادی دارند !

بعد با صدای اهسته به بغل دستی خود گفت :نمی دانم شیخ جنید با این دیوانه چکار دارد که در این هوای گرم در بیابان سفر می کند؟!

دیگری گفت : حتما حکمتی در کار است !

شیخ صدای گفتگوی انها را شنید . لحظه ای ایستاد و گفت : می خواهم از او چند سوال بپرسم . شنیده ام مرد دانشمندی است .دوباره به راه افتاد به نزدیکی تپه رسید . بهلول متوجه نبود

و داشت به روبرو نگاه می کرد . صدای شیخ او را به خود آورد : سلام بر تو ای بهلول !

بهلول به پشت سرش نگاه کرد . از دیدن شیخ و شاگردانش تعجب کرد . با دهان باز نگاهشان کرد و گفت : در بیابان هم مرا تنها نمی گذارید ؟!

شیخ جلو رفت و گفت : آیا تو بهلول هستی ؟

ـ آری ، اما تو کیستی و با من چکار داری؟!

ـ من شیخ جنید بغدادی هستم.

بهلول تبسمی کرد و گفت : تو همان شیخ معروف بغداد هستی که مردم را ارشاد می کنی؟

ـ آری.

بهلول به شاگردان شیخ که زیر افتاب عرق از سر و رویشان می چکید نگاهی انداخت و گفت : این بیچاره ها را در این گرما از شهر خارج کرده ای که چه شود؟!

ـ همه مایل بودیم تو را ببینیم.

ـ آیا تو واقعا شیخ جنیدی هستی؟

ـ آری.

ـ بگو ببینم ، چگونه غذا می خوری؟!

ـ اول بسم الله می گویم ، آنگاه از غذایی که جلوی من است لقمه ی کوچک برمی دارم و ان را به سمت راست دهانم می گذارم و اهسته می جوم . هنگام غذا خوردن به لقمه ی دیگران نگاه

نمی کنم و هر لقمه ای که می خورم خدارو شکر می گویم و در اول و اخر غذا دستها را می شویم .

بهلول چهره اش را در هم کشید و روی خود را از شیخ برگرداند .

ـ تو راهنمای مردم هستی اما خودت اداب غذا خوردن را نمی دانی !

ناگهان همهمه ای در میان شاگردان افتاد .

شیخ با تعجب به همراهانش نگاه کرد و با خود گفت : عجیب است ، اینها که من گفتم اداب صحیح غذا خوردن است که از بزرگان دین سفارش کرده اند !

صدای یکی از شاگردان را شنید که گفت : ای شیخ ! حرفهای بهلول را به دل نگیر ، او دیوانه است و نمی داند چه می گوید .

شیخ فکری کرد و گفت : سخن راست را باید از دیوانگان شنید . رو برگرداند تا با بهلول حرف بزند ، اما ناگهان دید بهلول از بالای تپه سرازیر شده است . از بالای تپه او را دید که با سرعت در

بیابان پیش می رود . رو به شاگردانش کرد و گفت : او دارد می رود . تا از ما دور نشده به او برسیم .

شاگردان به دنبال شیخ از تپه بالا رفتند و از آن طرف سرازیر شدند . بهلول از آنها دور شده بود و مانند نقطه ی سیاهی در بیابان پیش می رفت .

شیخ مدتی با قدمهای تند به دنبال او رفت اما ناگهان شروع به دویدن کرد . شاگردان خسته و نفس زنان به دنبال شیخ در بیابان می دویدند .
بهلول ایستاد و به پشت سرش نگاه کرد . با دیدن آنها لبخندی زد و روی سنگی نشست . مدتی بعد شیخ و شاگردانش خسته و نفس زنان از راه رسیدند . شیخ کنار بهلول نشست و گفت :

سوال دیگری بپرس تا به تو جواب دهم .

بهلول به شاگردان شیخ که از گرما و خستگی کلافه شده بودند و عرق از سر و رویشان می چکید نگاه کرد ، یکی از شاگردان نگاه تندی به بهلول انداخت و گفت : این دیوانه کارهای عجیبی

می کند ، شاید قصد دارد ما را هلاک کند .

شیخ جنید نگاه معنی داری به شاگردش کرد و به او فهماند که ساکت شود . به بهلول گفت : خواهش می کنم به حرف شاگردانم توجه نکن و سوالت را بپرس .

بهلول گفت : آیا سخن گفتن می دانی ؟!

شیخ جواب داد : آری همیشه به اندازه سخن می گویم و بی حساب حرف نمی زنم . مردم را با سخنانم به طرف خدا و رسولش دعوت می کنم . اما زیاد موعظه نمی کنم که کسی از

سخنانم خسته و بی حوصله شود .

بهلول از روی سنگ بلند شد . لباسش را تکاند و گفت : تو سخن گفتن هم نمی دانی ! دوباره با قدمهای تند حرکت کردو از آنها دور شد .

شیخ جنید به فکر فرو رفت و با خود گفت : باز هم من آنچه را که از زبان بزرگان دین سفارش کرده اند گفتم اما بهلول نپذیرفت . چه سرّی در کار است که او این گونه با من رفتار می کند ؟!

صدای یکی از شاگردانش را شنید که گفت : ای شیخ ما بیهوده وقتمان را تلف می کنیم . همه می دانند بهلول دیوانه است . اگر مردم شهر بدانند که شیخ بزرگشان به دنبال سخنان بیهوده

ی این دیوانه در بیابانها می گردد ، به شیخ بدگمان می شوند . بیا تا دیر نشده به شهر برگردیم .

شیخ جنید باز هم گفت : سخن راست را باید از دیوانگان شنید . و بدنبال بهلول راه افتاد . شاگردان شیخ چند لحظه ای ماندند و این پا و آن پا کردند :

ـ حال شیخ خوب نیست ، باید او را برگردانیم !

ـ بیایید به شهر برگردیم ، این هوای گرم دارد مغز مارا آب می کند .

- مگر می شود شیخ را با این دیوانه در این بیابان تنها گذاشت ؟ بیایید به دنبالش برویم.

چند نفر از شاگردان راه افتادند و بقیه با بی میلی به دنبال انها کشیده شدند.

بهلول از پشت سر صدای شیخ را شنید :" صبر کن بهلول ، صبر کن "

بهلول ایستاد . شیخ سراسیمه به او رسید و گفت : باز هم بپرس . من این بار سوال تو را بدرستی پاسخ خواهم داد .

بهلول گفت : بی فایده است شیخ . من هر چه از تو می پرسم تو درست پاسخ نمی دهی !

شیخ با لحنی پر از خواهش و تمنا گفت : قول می دهم پاسخ صحیح بدهم .

در این لحظه شاگردان شیخ رسیدند و توان راه رفتن نداشتند و همانطور روی زمین رها شدند در حالی که با گوشه ی دستار ، خود را باد می زدند ، صدای اعتراضشان بلند بود :

-این بازی تا کی ادامه خواهد داشت ؟ از بس بر این خاک داغ قدم برداشتیم پاهایمان تاول زده اند.

-ای شیخ تمنا می کنم هر چه زودتر برگردیم.

-شب در این بیابان امن نیست . درندگان و راهزنان هر گوشه کمین می کنند...

شیخ بی توجه به حرف شاگردانش ، گوشه ی قبای بهلول را گرفته بود و تکان می داد :"تمنا می کنم بپرس ، من عاقبت به سوالهای تو پاسخ صحیح خواهم داد."

بهلول گفت : این اخرین سوال است . اگر پاسخ ندهی باور نمی کنم که تو شیخ جنید معروف باشی . حالا بگو بدانم چگونه می خوابی؟

شیخ به فکر فرو رفت و بعد از چند لحظه سکوت گفت :" چون از نماز و دعا فارغ می شوم ، لباس خواب می پوشم و انچه اداب خوابیدن از رسول الله (ص) به ما رسیده به جای می اورم ."

ناگهان بهلول از شیخ رو برگرداند . اما قبل از اینکه حرکت کند شیخ جنید دو دستی لباس او را چسبید و گفت :" حالا که پاسخهای مرا قبول نمی کنی تو را به خدا قسم می دهم که پاسخ

صحیح را به من بگویی و مرا تعلیم بدهی !"

بهلول به شیخ نگاه کرد و گفت : باشد به تو می اموزم . اما جامه ام را رها کن .

شیخ لباس بهلول را رها کرد و در انتظار شنیدن سخنان او به دهان بهلول چشم دوخت . شاگردان شیخ خستگی از تنشان بیرون رفته بود . از روی زمین بلند شدند و در مقابل بهلول

ایستادند . بهلول تبسمی کرد و گفت :

" من سه سوال از تو پرسیدم و تو به هر سه پاسخ دادی ، اما انچه گفتی اصل پاسخ نبود بلکه پاسخهای فرعی بود .

بدان که اداب اصلی غذا خوردن ان است که لقمه ای که می خوری حلال باشد ، اگر لقمه ی حرام را به این اداب که تو گفتی میل کنی حلال نمی شود و سبب تیرگی دل می گردد .

در باره ی سخن گفتن هم اصل ان است که باید برای رضای خدا باشد ، زیرا اگر حرف زدن برای دنیا باشد ، خاموشی از سخن گفتن بهتر است .

اما در باره ی خوابیدن ، باید موقع خواب بغض و کینه و حسد در دل نداشته باشی و به جای ان ، یاد خدا در دلت باشد تا به خواب روی ."

ناگهان چند قطره اشک در چشمان شیخ جنید حلقه زد و با صدایی بغض الود گفت :" به راستی که تو از همه ی مردم این شهر عاقل تر و داناتر هستی ."

بهلول تبسمی کرد و از شیخ و شاگردانش دور شد . وقتی می رفت یکی از شاگردان گفت : عجیب است چرا این مرد با این همه دانش و علم مانند دیوانه ها زندگی می کند!؟

شیخ گفت :" عجیب تر از همه ان است که به جای ان که من از او سوال کنم او از من پرسید و با سه پرسش ، سه موضوع اساسی را به من اموخت ."

بهلول از انها دور شده بود اما شیخ و شاگردانش هنوز به مسیری که او می رفت چشم دوخته بودند و در دل او را تحسین می کردند.

 

 

 




موضوع مطلب :
1   2   3   4   5   >>   >   
http://roozgozar.comhttp://roozgozar.comhttp://roozgozar.comhttp://roozgozar.comhttp://roozgozar.comhttp://roozgozar.comhttp://roozgozar.comhttp://roozgozar.com
درباره وبلاگ


هدف من از ساختن این وبلاگ تنها آوردن لبخند بر روی لبان شما عزیزان بود!

دریافت کد ساعت IS

کد تغییر شکل موس

کد موسیقی برای وبلاگ

ابزار متحرک زیباسازی وبلاگ